از ديدهء دانش او پوشيده و اندازهء زندگىاش - در نامهء سرنوشت - نگاشته آمده روزى او - از ميان همهء پديده‌ها - اندازه گيرى و شمرده شده و با اين همه مىبينى - براى گذران زندگى - سخت تلاش مىكند روزگار هميشه در كوشش است و آبستن پيش آمدها و ناگوارىهائى براى آفريدگان . آن كس كه از روى آوردن آن دل را شادمان دارد از پشت كردن آن دلگير خواهد شد بهترين آفريدگان - خاندان محمد - را بنگر كه چگونه گردبادى - پر از خاك تيره بختى - پيرامون آنان را فرو پوشاند از خود پيامبر بگير كه - كسانى از گروه يارانش - منش درستكارى را دربارهء نزديكانش روا نداشتند . و پس از آن كه از پذيرفتن فرمان و سفارش او سر باز زدند - كه پندارى سخن او را دروغ مىشمردند - حقگزارى او را درباره ى شير خدا كه در غدير خم دستيار و ياور او بود ، فراموش كردند . تا روزى چند در ميان ايشان زيست و با دلگيرى - و به گونه اى كه ايشان نيز برو خشمناك بودند - درگذشت . . . « تا به اين جا مىرسد كه سوگنامه او است براى دخترزادهء پيامبر ، پيشواى ما - درود بر وى - « : پدرم فداى آن رهبر كه در كربلا - زير شكنجهء سخت ستم مىديد ( 1 ) مردم را به راه راست مىخواند و كسى او را پاسخ شايسته نمىگفت . پدرم فداى آن تن تنها كه هيچكس را دل بر او نسوخت .

--> ( 1 ) لغزشى كه در نوشتن اين بند از سرودهء تازى روى داده بود با راهنمائى استاد بهبودى درست شد